Jodełka francuska

Ta podłoga powstaje z elementów w kształcie równoległoboku – prostokątnych klepek, których krótsze boki są przycięte pod skosem. Kąt przycięcia jaki stosujemy to 45o, 30o lub 60o. Wizualnie podłoga tworzy piękny wzór. Do tego wzoru konieczne jest aby wszystkie deski były tej samej długości. Po ułożeniu klepek ich krótsze boki przypominają grot strzały, tworzą ciągły wzór zygzakowaty, a między nimi powstaje idealnie prosta linia.

Pierwszy z nich – z angielskiego Herringbone, a francuskiego batons rompus – jest starszy, stosowany od dawna ze względu na łatwość jego przygotowania. Składa się z klepek parkietowych, w kształcie prostokątów jednakowej wielkości. Klepki ułożone są pod skosem, tak, że krótszy bok pierwszej z nich nachodzi na dłuższy bok drugiej, tworząc charakterystyczny ‘zig-zag’. Nie ma możliwości zmiany kąta ułożenia wzoru, ale można zmieniać wymiary klepek, nawet do wielkości desek podłogowych.

 

Drugi wzór jodełki francuskiej – z angielskiego Chevron, a francuskiego point de Hongrie –jest znacznie trudniejszy i został wprowadzony do użytku znacznie później, prawdopodobnie w XVI wieku w galerii Franciszka I w Fontainebleau we Francji. W tym przypadku klepki parkietu są przycięte na krótszych końcach pod skosem. W ten sposób tworzą grot strzały i idealna linię w miejscu spotkania się dwóch naprzeciwległych klepek. W tym wypadku istnieje możliwość zmiany zarówno wielkości klepek jak i kąta, pod którym klepki będę się spotykać.